خرید بک لینک

حتما ترجمه کنید و بخونید .. Written by Hossein Mansouri 29 _December 2025 Blessings never go to the wrong address. Even the piece of fruit you're eating today was meant to be yours from the moment the seed was planted. It was picked through a long jouey, sold by a trader, and then arrived in your hands. So remember, what's yours… will find its way, always.

برچسب: نویسنده: نیما موسوی‌پور تاريخ: چهارشنبه 15 مهر 1405 ساعت: 16:26

انبار مهمات - وبلاگ شخصی حسین منصوری ذوق دعا می‌کنم هیچ‌وقت ذوقت کور نشود عزیزم! دعا می‌کنم هیچ‌وقت کنار کسانی نباشی که تو را نمی‌فهمند، قدر تو را نمی‌دانند و تو را حیف می‌کنند. دعا می‌کنم بتوانی به موقع بچه باشی، به موقع جوانی کنی، به موقع دیوانه باشی و به وقتش و با آدمِ درستی زندگی کنی.دعا می‌کنم طرد نشوی، بی‌توجهی نبینی و اگر هم دیدی؛ نشکنی! مقاوم باشی! دوام بیاوری! که هنر واقعی این است: تنهاشدن و جا نزدن، طرد شدن و نشکستن، زمین خوردن و برخاستن!!!هنر واقعی این است؛ در هر

برچسب: نویسنده: نیما موسوی‌پور تاريخ: چهارشنبه 15 مهر 1405 ساعت: 16:26

انبار مهمات - وبلاگ شخصی حسین منصوری جهان را باید دوباره از نو نوشت تو داری به دنیایی وارد میشی که همیشه با تو منصف نیست. آدم‌هایی را می‌بینی که حرف‌های قشنگ می‌زنند اما عملشان چیز دیگری است و کسانی را می‌بینی که بی‌سروصدا بزرگ‌ترین خوبی‌ها را انجام می‌دهند. یادت باشد شخصیتت را با رفتار دیگران نسنجی. راستگو باش، حتی وقتی دروغ گفتن آسان‌تر است. به قولت وفادار بمان، چون اعتبار آدم از حرفی که پایش می‌ایستد ساخته می‌شود. اگر شکست خوردی آن را خاتمه راه ندان؛ هر شکست درسی دارد ک

برچسب: نویسنده: نیما موسوی‌پور تاريخ: چهارشنبه 15 مهر 1405 ساعت: 16:26

نعمت‌ها هرگز به آدرس‌ها اشتباه نمی‌روند. حتی میوه‌ای که در زمان حاضر می‌خورید، از لحظه‌ی کاشتن دانه، قرار بوده مال شما باشد. از سفری طولانی چیده شده، توسط یک تاجر فروخته شده و سپس به دست شما رسیده است. پس به یاد داشته باشید، آنچه مال شماست… همیشه راه خود را پیدا خواهد کرد. آدینه یک روز از روزهای تیرماه ۱۴۰۵

برچسب: نویسنده: نیما موسوی‌پور تاريخ: چهارشنبه 15 مهر 1405 ساعت: 16:26

ببخش و برو .... این فلسفه یک زندگی همیشه ناپایدار است ... رد شدن از چیزهایی که نباید تو را تسخیر کند .انسان تسخیر شده در کالبد دنیای به این ناپایداری همیشه در رنج و عذاب است ‌. نادیده گرفتن اتفاقاتی که هیچ وقت تمام نمیشود ،بهترین انتخابه ....تو مسئول تربیت این همه انسانی که روزانه رنج آفرینند نیستی و توان مبارزه با این وسع از بی مهری رو نداری .تو باید جان و روح خودت را حفظ کنی ...

برچسب: نویسنده: نیما موسوی‌پور تاريخ: چهارشنبه 15 مهر 1405 ساعت: 16:26

ای کاش میشد بعضی وقت ها قلب رو از سینه در آورد پرت کرد بیرون ؛ چرا که قلب های بزرگ مخزن رنج های طاقت فرساست ..مخزن دوست دارم های قدیمی و خاک خورده .... مخزن رازهای بزرگ ... گاهی وقت ها فکر میکنم قلب های مهربان معدن رنج های ناتمام تاریخ است ..کسی که قلب مهربانی داره هیچ وقت حالش خوش نیست ... حسین منصوری تیرماه ۱۴۰۴

برچسب: نویسنده: نیما موسوی‌پور تاريخ: چهارشنبه 15 مهر 1405 ساعت: 16:26

چقدر خوبه آدم "صبور بی نهایت" باشه ... چقدر این جمله رو من دوست دارم .. و چقدر باید تو در درونت به ستیز گرفتار نشوی تا بشوی "صبور بی نهایت" و در میان تمام رنج هایی که انسان به دوش میکشد صبور بی نهایت بودن اوج بندگی و ظرافت مخلوق است... و در میان هیاهوی رنج ها صبور بودن اوج بندگی است .. H_mansouri 2_December_2025

برچسب: نویسنده: نیما موسوی‌پور تاريخ: چهارشنبه 15 مهر 1405 ساعت: 16:26

انبار مهمات - وبلاگ شخصی حسین منصوری دیوانگی در دنیای عقل، زنجیرها پنهانند ؛زنجیر قضاوت‌ها، بایدها و نبایدها.اما در دنیای دیوانگی، همه چیز فرو می‌ریزد،نقاب‌ها کنار می‌روند و روح، سبک‌تر از پرنده‌ای آزاد، به پرواز درمی‌آید.دنیای دیوانگی، همان دنیای رهاییست؛جایی که آدمی، خودش را بی‌واسطه زندگی می‌کند.وقتی دنیای دیوانگی را پذیرفتی ؛تازه آزاد میشوی...دنیای دیوانگی _جاییست که انسان خودش را بی واسطه میپذیرد ،زیستن را بدون قضاوت این و آن آغاز میکند ...دیوانگی اوج هنر است و اوج آزا

برچسب: نویسنده: نیما موسوی‌پور تاريخ: چهارشنبه 15 مهر 1405 ساعت: 16:26

انبار مهمات - وبلاگ شخصی حسین منصوری مداد سفید دوران کودکی را خوب یادمه ؛ همیشه فکر میکردم مداد سفید بیشتر از اینکه ابزار نقاشی باشد، عضو تشریفاتی جعبه مدادرنگی بود ،مدادهایی که رنگ میدادند اسیر دست مدادتراش های بی رحم میشدند ،هر چه بیشتر نقاشی آنها را رنگی تر میکردی تراشیده تر میشدی و در آخر بی رحمانه پرت میشدی کنار اتاق و هزار نفر تو را لگد مال میکردند ؛نابود میشدی اگر نقاشی این و آن را رنگی میکشیدی؛ ولی مداد سفید همیشه بی رنگ ماند و هیچ وقت صفحه نقاشی کسی را رنگ‌ نزد و آ

برچسب: نویسنده: نیما موسوی‌پور تاريخ: چهارشنبه 15 مهر 1405 ساعت: 16:26

صفحه بندی